YALNIZLIK VE DEĞERLERİMİZ ~ MİSAFİR KALEM 1MİMAR

   Kutsallaştırdığımız değerler yadsınamaz bir gerçek. Bu değerler bazı zamanlar bizi aldatabiliyor. Hayal kırıklıklarımızla bir yerlere tutunmaya çalışırız. Ancak dokunamadığımız bu pek kıymetli ve hayatımızın bir parçası haline getirdiğimiz değer yargılarımızı zamanla unutacak kadar da cüretkar bir konuma geliriz .
  Unutuyor muyuz ? Yoksa gerçekten unutmak istediğimiz için mi yapmış olduğumuz bir davranış? Bu nokta da mükemmeli oynamanın ne kadar anlamsız olduğunu söylemek oldukça yersiz en basit deyimiyle... Erdemli davranışlar her zaman takdir mi edilmelidir? Gerçekten, gerçek mümkün müydü?  .."dişlerinin arasında bir silahın namlusu varsa yalnızca sesli harfleri söyleyebilirsin ?"...
  Yalan söylerken mutlu olan insanları da anlamamız gerek . Olmak istedikleri, olamadıkları kişileri anlatıp dururlar . Yalanı artık normalleştirip söylediklerine kendisinden başka herkesi inandırırlar . Yalanı belli ki artık temel ihtiyaç haline getirip bundan bir an olsun vazgeçmeyenler aslında beğenilme arzularını, tüm çabalarındaki temel zihniyetlerini oluşturuyor. Tuttuğu takım, kıyafetleri, okuduğu okul, arabası, saçları, köpeği, kullandığı markalar  ve takıldığı mekanlar... Ve bu dünyanın en gereksiz zıvırtılarını ,anlık beğenilme hazzına değişiverirler... Yani iyi biri olsaydık bir gün biz de şirinleri görürdük .Ne demiştik yaşamak şakaya gelmez, öyle ciddi ciddi yaşayacaktın... Ve bu kutsallaştırdığımız bir çok şeyin artık zamanla samimiyetine güvenmeyiz ,bırakıp gideriz arkamıza bakmadan .Bu aşamada düşüncelerimizin büyük kısmında tanıdığımız herkesin bizden habersiz bir şekilde bir yerlerde eğlenip mutlu olduğunu düşünürüz ki bu yalnızlığımızın belirtileridir ...
  Dürüstlük, erdem ,samimiyet, masumiyet , sadakat , eşitlik , özgürlük , adalet , gelenekler ; yani kısaca bizleri oluşturan onlarca değer yargılarımızı da ,bir gün bizi ele geçiren markalı eşyalarımız gibi terk edip daha da yalnızlaşabilir miydik ?..Oysa yaşamı sevmemize ramak kalmıştı ! ..