KENDİNİ MİSAFİR ZANNEDEN YAZARIMIZ ZELİHA'NIN KALEMİNDEN

                              İNSANLIK GRUBU KAN ARANIYOR!!!
  

                        İnce bir sızı düştü önce sol yanıma belli belirsiz...

                       

                        Merhamet dedim; nabzım atmaya başladı birden,

                        

                       Vicdan dedim; düzenli bir ritim tutturdu kalbim,

                       

                       İnsanlık dedim; kaburgalarımı kırarcasına çırpındı yüreğim

                       

                       Zira insanlık ince bir çizgi, zaman ise acımasız bir silgiydi...

                        

                       Durdum düşündüm birden ne oluyordu?

                       

                       Kan ağlıyordu insanlığımız biz durmadan penisilin vuruyorduk,

                       

                       Pıhtılaşmamıştı kan ama hemencecik uyuşmuştu vicdan..

   

        İkinci bir karantinadan sonra birikmiş gözyaşlarıyla sterilize edilen hayaller sterilizasyonu yakalamıştı yakalamasına ama birçok işlevini yitirmişti çoktan, merhamet ise ameliyat masasında kalmıştı geçen. "vedalar sessiz olur" derdi şair, uzun bir süre komada kaldıktan sonra terk etmişti bizi hoşgörü doğrusu sessiz sedasız.. Sevgi yaşadığı beyin travmasından ötürü kalp hastanesinden beyin hastanesine nakledileli bir nöbet süresi geçmişti henüz.. Tanınamaz halde olsa da insanlık en sonunda yüreğinden tanımıştık da çıkarıvermiştik Morgdan. az kalmıştı kadavra etiketiyle etiketlenmesine neyse ki Son anda yetişmiştik de izin vermemiştik sosyal mesajlara meze olmasına.. Eee bunca zaman olmazsa hiç Ziyaretçisi olacağı buydu tabi.. Sağolsun temizce yıkamış hazırlamış gassallar çok uğraşmadan kimsesizler mezarına gömdük dün gece, kardeşliğin yanına ne bir soluk ne bir ses kuşkusuz öyle umacağından...narkozun etkisi geçtikçe acıyordu iyiliğin en insan yerleri..