Burnumda asfalttan yayılan katran kokusu
Şehrin en üşüten sokağında yürüyorum
Yanımdan onlarca yüz geçiyor
Kimse bakmıyor kimsenin gözlerine
İnsanlar yalnız
Sokak yalnız
Şehir yalnız
Ben yalnız
Aklımda 'O'
'O' uzaktan görüyor
Ben yürüyorum
Kaybedilmiş bir savaşın boşalım yürüyüşünü yapıyorum
Kaldırımlar mağlubiyetime kızgın
Attığım her adımda suratıma tükürüyorlar
Utanıyorum
Aklımda 'O'
'O' karşıdan geliyor
Konuşmak istiyor, gülümsüyor
Ben görmüyorum
Geçip gidiyorum
Yağmur yağsa yere değmeyecek hiç bir damlası
Şehri ters kaldırıp sallaya sallaya buraya dökmüşler
Öyle bir kalabalık
Ardından devrim şarkıları
Ardından sevinç çığlıkları
Ardından zafer zılgıtları
Aklımda 'O'
O solumdan geçiyor
Göğsümün altından gözlerime bakıyor
Konuşmak istiyor, onu sürükleyen kalabalık izin vermiyor
Ve sonra
Kulak zarlarımı patlatan bir ses
Ve bir ses daha
Korkunun içinde mahsur kalıyoruz
Kaçmak geliyor sadece elimizden
Ve taşınan yaralılara yol vermek
Kan içinde kalmış bedenler
Kopmuş bacaklar
Ölüler
Mekana tereddütle giriyorum
Bilmediğim insanlar varmış
Hepsi çok okuyan, çok izleyen, çok dinleyen
Girer girmez burnuma yemek kokuları geliyor
Sigara kokusundan iyidir deyip dip bir masaya geçiyorum
Kalbimde 'O'
'O' karşı masada
Göz göze geliyoruz
Konuşacak gibi oluyoruz ama konuşmuyoruz
Bir daha bakıp ölüyoruz ikimiz de
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder